متاسفانه تجربیات شوراهای شهر ها خصوصا در اولین دوره شهر تهران نیز با تلخکامی روبرو شد که همین موضوع هم به نظر می رسد در فرهنگ و ضعف عملکرد شوراهای شهر بعدی تاثیر بسزایی داشته است. به گزارش پایگاه خبری صدای دیپلماسی ایران(idva)، اگر به تقویم نگاهی بیندازیم روز نهم اردیبهشت ماه به نام شوراها […]

متاسفانه تجربیات شوراهای شهر ها خصوصا در اولین دوره شهر تهران نیز با تلخکامی روبرو شد که همین موضوع هم به نظر می رسد در فرهنگ و ضعف عملکرد شوراهای شهر بعدی تاثیر بسزایی داشته است.

به گزارش پایگاه خبری صدای دیپلماسی ایران(idva)، اگر به تقویم نگاهی بیندازیم روز نهم اردیبهشت ماه به نام شوراها نام گذاری شده است؛ شورای شهر تهران که ۲۰ سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران آغاز به کار کرد و در دولت اول اصلاحات اولین دوره انتخابات آن برگزار شد، بر اساس لزوم امر مدیریت شورایی و نظارتی بنیان نهاده شد.در قانون اساسی بر لزوم وجود شوراها تصریح شده است اما تدوین سازوکار اجرایی شوراها در دولت اصلاحات تکمیل و انتخاباتی در ۷ اسفند سال ۱۳۷۷ با استقبال زیاد مردم برگزار شد اما متاسفانه سرنوشت اولین دوره شورای شهر تهران با تلخکامی روبرو شد و پارلمان شهری که تماما به دست اصلاح طلبان افتاده بود، به سبب مسائلی که شرح آن بارها در رسانه های مختلف و خصوصا در جهان نيوز رفته است، منحل اعلام شد.

در سه دوره اول، این شورا دارای ۱۵ عضو اصلی و ۶ عضو علی‌البدل بود اما در دور چهارم تعداد اعضا به ۲۱ نفر عضو اصلی و ۱۲ نفر عضو علی‌البدل افزایش یافت.

این روزها شورای شهرها به مرحله پنجم رسیده است و اعضای شورای شهر پنجم از اول شهریورماه سال ۱۳۹۶ سوگند یاد کردند و از آنروز تا به امروز مشغول به فعالیت شده اند. امروز دو سال و اندی است که این شورا تشکیل شده است و می توان بهتر درباره عملکرد آن اظهار نظر کرد.

شورایی که سه شهردار و چند سرپرست تغییر داده است. جنجالی ترین شهردار تهران در این شورا منصوب شد که متاسفانه چه در زندگی کاری و چه زندگی خصوصی اش با مشکلات زیادی روبرو شد. انتقادات بسیاری نسبت به عملکرد شورای شهر تهران و شهرداری که وظیفه نظارت و تعیین آن بر عهده این شوراست وجود دارد. بسیاری در حالت مقایسه ای وقتی شورای شهر تهران در گذشته و امروز و عملکرد شهرداری ها را مشاهده می کنند انتقادات بیشتری نسبت به عملکرد این شورا دارند.

امروز متاسفانه این انتقادات نه در کلانشهر تهران بلکه در شهرهای مختلف کشور وجود دارد. اخبار بدی از شوراهای شهر شهرهای مختلف تا به امروز به گوش رسیده است. اخباری که از مسائل مالی تا مسائل دیگر در آن وجود داشته و امروز نشان داده است که با چالش جدی در روند ادامه این روند در شوراهای شهرها مواجه هستیم.

البته شاید قسمتی از این مشکلات به دسترسی ها و عدم نظارت صحیح روی این افراد باز گردد. نامزدهای شورای شهر بایستی احراز صلاحیت شان را از مجلس شورای اسلامی و نه شورای نگهبان بگیرند که این موضوع سبب شده است بعضا برخی از شوراها با توجه به اکثریت و اقلیت مجلس حالت سیاسی تری به خود بگیرد. از سوی دیگر کار شورای نگهبان در این خصوص تخصصی تر است.

متاسفانه تجربیات شوراهای شهر ها خصوصا در اولین دوره شهر تهران نیز با تلخکامی روبرو شد که همین موضوع هم به نظر می رسد در فرهنگ و ضعف عملکرد شوراهای شهر بعدی تاثیر بسزایی داشته است. شورای شهر اول با برخوردهای سیاسی و رقابت درون جناحی، جریان اصلاحات و موضوعات و اختلافاتی در امر تراکم فروشی و … کارش به انحلال کشید. اگرچه در شورای دوم و سوم این روند تا حدود زیادی اصلاح شد اما هنوز مشکلاتی خصوصا در زمینه سیاسی کاری در شورای شهرها دیده می شود.

اولویت های شورای شهرها بعضا به سمت مسائل سیاسی و نه خدمت رسانی مستقیم گرایش پیدا کرده است. در همین روند دیده می شود که مثلا کارهای نمایشی مانند تغییر نام معابر و گذرگاه‌ها به جای کارهای بنیادی عمرانی و خدماتی در دستور کار اعضای شورای شهر قرار می گیرد و با تمام انتقادات ادامه می یابد.

با این اوصاف منتقدان در این خصوص بیان می کنند که نه تنها بررسی مختلفی چه در روند و تجربه شوراهای شهرها و روستاهای مختلف کشور باید انجام شود بلکه همچنین بر اساس آن بایستی در جهت اصلاح و کارآمدتر کردن خصوصا در حوزه نظارتی پارلمان شهری اقداماتی صورت گیرد. اقداماتی که به نظر می رسد هم با توجه به روند انعطاف پذیری موضوع ساختارها به جهت تغییراتی که درشهرها و زندگی شهری رخ داده و هم با توجه به روند کاری گذشته شورای شهری ها و آفات و ضعف هایی که داشته بایستی مد نظر قرار گرفته و نهادشوراها در تجربه شورای شهرها و روستاها برای هر چه کارآمدتر شدن و تقویت قوت های آن بروز رسانی و توسعه یابد.

  • منبع خبر : جهان‌نیوز